لطفا جهت دسترسی آسان به مطالب وبلاک بر روی

 فهرست مطالب در بالای وبلاک کلیک کنید .

***********               *******

توضیح مدیریت وبلاک در خصوص تصاویر :

هم روستاییان عزیز و دوست داشتی همان طور که همه ی شما می دانید دست من از فارسیان کوتاه است . اما اگر در قسمت های مختلف وبلاک جستجو کنید بارها از شما عزیز خواهش کردم ، چنانچه تصویری از مناظر دیدنی ، پیر مردهای فعلی و یا قدیمی فارسیان دارید برایم ایمیل نمایید تا در وبلاک قرار دهم .

با تشکر از همه ی شما عزیزان    

ایمیل مدیر وبلاک برای ارسال تصاویر :

seyedmoslemmousavi@yahoo.com

فارسیان / آبشار های فصلی پاکندس

فارسیان فرنگ مرکز دهستان نیلکوه در 23 کیلو متری جنوب شرقی شهر گالیکش دارای جاذبه های متعدد گردشگری و جلوه های زیبای طبیعی می باشد.

در سه کیلو متری شمال فارسیان آبشارهای پله کانی دره قره قا بطول 3 کیلومتر که از کوهپایه های منطقه پاکندس سرچشمه گرفته و تا دیو چشمه تداوم دارد در تمام فصل زمستان و بهار جلوه خاصی به منطقه بخشیده است.

بعد از گذر از روستای فارسیان و حدود 3 کیلومتر حرکت در جاده سیجان، یک کیلو متر قبل از رسیدن به دو راهی سیجان به پاکندس به این آبشارها خواهید رسید.

با پارک ماشین در کنار جاده و 300 متر پیاده روی در راه کفی و خوب به این آبشارها خواهید رسید. 

البته این نکته هم قابل توجه است که این مکان طبیعی، زیبا و دیدنی همچنان بکر مانده و تابلو و راهنمایی برای مسافران و افراد در حال گذر از این مسیر وجود ندارد.

با وجود این همه زیبایی اطلاعاتی که من به شما عزیزان دادم قطره ای از دریای بیکران زیبایی این مکان زیبا است و به قول معروف: "شنیدن کی بود مانند دیدن" و شما تا به این مکان زیبا پا نگذارید هرگز نمی توانی تصور کنید که در طبیعت این مکان زیبایی وجود داشته باشد.

لازم به ذکر است که این آبشارهای زیبا با توجه به دسترسی آسان آنها حتی برای مردم منطقه هم شناخته شده نیست و تاکنون کمتر کسی از این مناظر زیبا و کم نظیر دیدن کرده است.

قابل توجه افرادی که مشتاق دیدار از این آبشارها هستند، فقط تا پایان بهار می توان این آبشارها را دید، زیرا روز به روز از آب چشمه ساران بالا دست کاسته می شود تا در اواخر بهار این چشمه ها خشک می شود.

از آقای مهدی خسروی دهیان روستای زیبای فارسیان که ما را در تهیه این گزارش کمک کردند تشکر می کنیم.

حتما تا به حال نخود فرنگ خام یا پخته خورده اید . بسیار خوش مزه هست و مفید برای بدن . در حاشیه مناطق کوهستانی شمال ایران ، بخصوص در مرز بین زمین های کشاورزی نخود فرنگی وحشی یافت می شود .

در منطقه فارسیان و روستاهای اطراف به این نخود فرنگی های وحشی "کُل غوزه" می گویند . این احتمال وجود دارد که علت نامگذاری این نخود های وحشی به " کُل غوزه " به خاطر کوتاه بودن غوزه ی آن ها باشد .

 "کُل غوزه" انواع مختلفی دارد که معروف ترین آنها عبارتند از

" کُل غوره گزبه " : بر روی پوست این نوع کُل غوزه پرزهای ریزی شبیه موهای گربه وجود دارد . معمولا طول این نوع کُل غوز ۳ تا ۴ سانت می باشد .

" کل غوزه تورنگ " : این کُل غوزه نسبت به کُل غوزه گربه طویل تر بوده و پوستی صاف و شفاف دارد و کمی حالت چرب تر دارد و خوش مزه تر از انواع دیگر است . معمولا طول این نوع کُل غوز ۵ تا ۷ سانت می باشد

" کُل غوزه گاو " : این نوع کُل غوزه هم اندازه " کُل غوزه گربه بوده با این تفاوت که بر روی پوست آن هیچ نوع پرزی وجود ندارد .

کُل غوزه ( کُل غوزه مِهَر ) " : این نوع کُل غوزه باریک بوده و اندازه ای بین ۵ تا ۷ سانت دارد . در منطقه فارسیان و روستاهای اطراف از خورد اجتناب می گردد . علت نامگذاری آن هم به احتمال زیاد باریک بودن آن آست که قطری در حدود ۳ میلیمتر دارد .  

 فرهنگ لغت فارسیان :

   كُل = مخفف كوتاه

  كُل غوزه = غوزه كوتاه

   مِهَر  = مار

با توجه به اهمیت نخود فرنگی

متن زیر در خصوص این گیاه مفید تهیه گردیده است .

نخود فرنگی (Pisum satium) گیاهی است یکساله دارای ساقه نازک و رونده. برگ نخودفرنگی مرکب از سه برگچه است که برگچه انتهایی اغلب به یک پیچک منتهی می‌شود. علاوه بر این دمبرگ در این جنس اغلب نمو زیاد کرده و کاملا شبیه به یک برگچه می‌شود که دور ساقه می‌پیچید.

گل و میوه نخود فرنگی

گل نخود فرنگی شبیه به گل لوبیا است یعنی نسبت به یک سطح متقارن است و از 5 گلبرگ که دو تای آنها بهم چسبیده‌اند تشکیل شده است. دستگاه تولید مثلی گل کامل است. یعنی نخود فرنگی دارای پرچم و مادگی هر دو می‌باشد. میوه این گیاه از نظر شکل شبیه به میوه لوبیا می‌باشد با این تفاوت غلاف که همان میوه است در نخود فرنگی سفت و لیفی و بیشتر از انواع غیر قابل استفاده می‌باشد.

آب و هوایی که نخود فرنگی در آن بهتر رشد می‌کند

نخود فرنگی محصول آب و هوای خنک است و به سرما استقامت زیاد نشان می‌دهد. در نقاطی که دارای هوای مرطوب و گرم می‌باشند مقدار شاخ و برگ زیاد می‌شود و رشد رویش گیاه زیاد است ولی مقدار میوه کم می‌شود. از طرف دیگر خشکی زیاد در خاک نیز باعث کمی رشد و کم محصولی نخود فرنگی می‌گردد. بنابراین زمینی که این محصول در آن کاشته می‌شود بدون اینکه مرطوب باشد باید همیشه خاک اطراف ریشه نمدار و هوای مرطوب شاخ و برگ بوته خنک باشد تا حداکثر محصول بدست آید.

اصل و قدمت نخود فرنگی

اصل نخود فرنگی از اروپا و آسیای غربی می‌باشد. قدمت این گیاه به 1500 سال قبل از تولد مسیح می‌رسد. در اروپا این گیاه را قبل از قرون وسطی نیز می‌کاشته‌اند و در قرن یازدهم میلادی نخود فرنگی در انگلستان محصول نسبتا مهمی بوده است.

انواع نخود فرنگی

نخود فرنگی را به سه دسته بزرگ تقسیم می‌کنند که هر کدام در زبانهای خارجی نام خاص دارند. این سه گروه عبارتند از: نخود فرنگی که دانه‌های آن چروک است. نوعی که دانه آن صاف است و نخود فرنگی که دانه و غلاف یا پوست میوه هر دو قابل استفاده می‌باشد.

خاک مطلوب نخود فرنگی

نخود فرنگی را در هر نوع زمین به شرطی که مرطوب نباشد می‌توان کاشت. ولی بهترین و مناسب‌ترین خاک زمینهای لیمونی سبک یعنی رس و شن حاصلخیز می‌باشد. زمینهای کمی اسیدی تا کمی قلیایی یعنی خاکهایی که PH آنها بین 5/6 و 5/7 باشد برای کاشت نخود فرنگی مناسب است. زمینهایی که PH آنها معادل 5/5 باشد باید آنها را حتما بوسیله مقدار کافی آهک تا حد 5/6 یا 7 خنثی کرد.

کود مورد استفاده در نخود فرنگی

در کاشت نخود فرنگی برای تولید دانه خشک کود پتاسی و مخصوصا کودهای فسفردار مقدار محصول را زیاد می‌کند. ولی در پاره‌ای از اراضی ازت کاملا بی‌اثر است و در بعضی دیگر از خاکها به مقدار عملکرد می‌افزاید. بالاخره در برخی از زمینها برداشت محصول به مقدار کافی بدون کود ازت‌دار میسر نیست.

کاشت نخود فرنگی

نخود فرنگی محصول فصل سرد است بنابراین موقع کاشت نخود فرنگی از اوایل تا اواخر ماه دوم پاییز می‌باشد که محصول آن از اوایل بهار تا آخر ماه دوم یعنی اردیبهشت قابل مصرف می‌باشد. در نواحی کوهستانی که زمستان بسیار سرد و سخت است باید در اواخر زمستان و یا اوایل بهار به محض اینکه شرایط محیط از نظر گرما اجازه دهد اقدام به کاشت نخود فرنگی کرد.

آفات نخودفرنگی

پروانه ، مگسها ، سوسکها و شته‌ها. برای مبارزه با این آفات متنوع سموم مختلفی وجود دارد که از جمله آنها امولسیون و یا زیتون 60 درصد است که با استفاده از آن به نسبت یک در هزار نتیجه خوبی حاصل می‌شود.

اصول پرورش کرم ابریشم

مقدمه:

علیرغم چاپ و انتشار کتب متعدد و با ارزش علمی در مورد رشته های مختلف نوغانداری و صنعت ابریشم ، لزوم تهیه نشریه آموزشی که بتواند بصورت کاربردی و علمی مورد استفاده علاقمندان واقع شود احساس می گردید به همین منظور بر آن شدیم تا مجموعه ای به زبان ساده تحت عنوان آموزش نوغانداری تهیه و در اختیار علاقمندان قرار دهیم . نشریه ای که از نظر خوانندگان عزیز  می گذرد مشتمل اطلاعات مورد نیاز تفریخ تخم نوغان – کرم ابریشم و بیماریهای رایج در مورد نوغانداری می باشد . امید است مطالب نشریه مورد استفاده علاقمندان قرار گیرد .

                                                      ( شرکت سهامی پرورش کرم ابریشم )

برای کسب اطلاعات بیشتر به ادامه مطلب مراجعه کنید .

فارسیان / بقعه متبرکه امام زاده قاسم (ع) پنو

یکی از اماکن زیارتی و جاذبه های گردشگری شهرستان  گالیکش بقعه متبرکه امام زاده قاسم (ع) پنو     منسوب به حضرت امام موسی بن جعفر (ع) می باشد.

این زیارتگاه در بخش مرکزی ودر حد فاصل بین دو روستای فرنگ و پنو قراردارد.

این زیارتگاه در فاصله 45 کیلو متری از مرکز شهرستان در منطقه وسیع جنگلی و خوش آب و هوای کوهستانی واقع شده است .

طبق بررسی های انجام شده از انتشار دائره جغرافیائی ستاد ارتش، در کتاب فرهنگ آبادیها نوشته دکتر محمد حسین بابلی، کتاب فرهنگ آبادیهای ایران نوشته دکتر لطف الله مفخم و لغت نامه دهخدا نوشته شده؛ فرهنگ دهی از توابع شهرستان گرگان دارای زیارتگاهی بنام امام زاده قاسم می باشد.

طبق تحقیقات انجام شده خانه کاه گلی و بعضا خشت خام این زیاتگاه از ادوار بسیار گذشته چندین بار ساخته و مرمت شده است.

در سردرب آن نوشته ای از پوست حیوانی، توسط افراد قدیمی منطقه فارسیان پیدا شده و به پاسگاه ژاندارمری زمان پهلوی تحویل داده شده ولی فعلا اثری از آن نیست.

بناء جدید این زیارتگاه توسط هیأت امناء فعلی با همکاری اهالی روستای پنو، دیگر روستاهای منطقه، شهر گالیکش و برخی مسئولین در گالیکش با مصالح آجر، آهن، ایرانیت و گنبدی فلزی به اتمام رسیده و مورد استفاده قرار می گیرد. ( بناء جدید از تاریخ 71/7/3) با 100 متر مربع آغاز و طی حدود 4 سال باتمام رسید.

زائرسرای این زیارتگاه نیز تا زیر سقف نیمه تمام می باشد، ولی بودجه ای برای تکمیل آن وجود ندارد.

وجود محوطه وسیع و سرسبز، درختان گردو و پهن برگ جنگلی با قدمت زیاد، وجود چشمه ای زلال در پایین دست زیارتگاه، تاب، سرسره و امکانات بهداشتی موجود شرایط مناسبی برای زیارت و سیاحت

زائرین و گردشگران و دوستداران جاذبه های زیارتی و تفریحی فراهم نموده است.

******  بر گرفته از سایت نیلکوه  *******

" چکانه " قرار دادی است بین کسی که چوپان دارد و سایر اهالی که گوسفند کمی دارند اما چوپان ندارند ، بسته می شود . طبق این قرار داد که بیشتر به صورت لفظی است و نوشته نمی شود در مقابل یک سال چرای گوسفندان ، چوپان به جای گرفتن مزد ( پول ) به ازائ هر ۵ یا ۱۰ یا ۱۵ گوسفند یک بره از خرده مالکین دریافت می کند .

باید متذکر شوم مالکینی گوسفندان خود را به صورت چکانه می دهند که تعداد گوسفندان آنها کم بوده و ارزش گرفتن چوپان به صورت مستقل ندارند . بدین خاطر چند نفر از مالکین مشترکا ، چوپانی را اجیر کرده تا گوسفندان را بچراند .

" چکانه " در قدیم رواج داشته و امروزه به جای دریافت بره به عنوان مزد ، پول دریافت می نمایند . 

یکی از شغل هایی که در مناطق روستایی رواج فراوان دارد چوداری است . چودارها در واقع واسط بین فروشنده و خریدار گاو و گوسفند می باشند  . چودارها از روستاییان گاو و یا گوسفند می خرند و با قیمتی بالاتر به قصاب های شهر و سایر افراد متقاضی می فروشند . چودارها علاوه بر این که گاو و گوسفند را از یک دست می گیرند و از دست دیگر می فروشند گاهی نیز چند گاو یا گوسفند را نیز نگهداری می کنند تا مشتری مناسبی پیدا کنند . تعداد این حیوانات از انگشتان دو دست بیشتر نیست .

"گوداری"

یکی از شغل های فصلی که در برخی منطق روستایی ، بخصوص روستاهای جنگلی شمال رواج دارد "گوداری" است. "گوداری"به معنی نگهبانی از مزرعه است و "گودار"کسی است که شغل نگهبانی از مزرعه را به عهده دارد .

"گودارها" افرادی هستند که برای نگهبانی از مزرعه به شکار خوک های جنگل مبادرت می کنند .

 علت نامگذاری گودارها به این نام بدین خاطر بوده است که در ابتدا گودارها کسانی بودند که مزارع را از ورود گاو و گوسفند روستاییان مراقبت می کردند اما با گذشت زمان و آباد کردن زمین های زیاد توسط روستاییان و کسترش این مزارع در محدوده ی جنگلی و صدمه رساندن خوکها و دیگر جانوران وحشی به مزارع گودارها مامور مراقبت از مزارع در برابر ورود خوک ها و دیگر حیوانات شدند. بدین لحاظ کلمه گودار که در ابتدا برای مراقبت از گاو ها بود همچنان به این افراد که خوک ها را شکار می کردند اطلاق می شد .

گودارها طبق یک قرار داد که با اهالی روستا می بندند در مقابل تعقیب و کشتار خوکها در پایان سال مقداری از محصول کشاورزان را دریافت می نمودند . گودارها برای اثبات شکار خویش باید قیمتی از بدن خوک را با خود به روستا می آوردند که می توانست دم و یا حتی سر خوک باشد . 

فرهنگ لغت فارسیان :

 "گو" در لغت به معنی گاو است .

فارسیان / جاده فارسیان ، چشم اندازها ، تفرجگاه ها و نیاز های آن

زیر بنای پیشرفت و ترقی هر منطقه ای ، چه شهری و چه روستایی ، آماده سازی زیر ساخت های آن منطقه است . در بحث زیر ساخت ها در درجه اول راه ارتباطی خوب می باشد که نقاط را به یک دیگر ارتباط می دهد . راه ارتباطی فارسیان که که گالیکش شروع شده در مسیر خود از روستاهای آب پران ، یورت زینل و یورت کاظم گذشته و پس از رسیدن به فارسیان در ادامه به روستاهای کیارام ، فرنگ ، سیجان ، لیرو ، پنو و کرنگ کالپوش در استان سمنان متصل می گردد .

راه فارسیان در مسیر خود به جهت گذشتن از مزارع سرسبز منطقه ، جنگل ها و چمنزار ها  ، رودهای دانه و تیمور دره  و کوه های پوشیده از جنگل و گاه صخره ای باعث ایجاد چشم اندازی کم نظیر شده است .

تفرجگاه های  جاده فارسیان

همیشه وجود چنین مناطقی جاذب جمعیت بوده و تفرج گاه های زیادی را در اطراف خود به وجود می آورد که جاده فارسیان در طول 5/22 کیلو متر خود دارای تفرج گاه های فراوانی است که عبارتند از پارک جنگلی فارسیان در 5 کیلومتری گالیکش ، تفرجگاه آرام سید محمود در 7 کیلو متری گالیکش ، تفرجگاه دزدی دره 3 کیلومتر پس از روستای آب پران ، تفرجگاه اُ کلندان 500  متر پس از روستای یورت زینل ، تفرجگاه تیمور دره که مهمترین تفرجگاه در مسیر می باشد 5 کیلومتر پس از روستای یورت زینل در میانه ی راه گالیکش تا فارسیان ، تفرجگاه تُبستانی 1 کیلومتر پس از تیمور دره ، تفرجگاه پیر باد 5 کیلو متر مانده به فارسیان، تفرجگاه پیر غار 4 کیلومتر مانده به فارسیان و .... علاوه بر تفرجگاه های عنوان شده در مسیر راه هر جا فضای خوبی یافت شود می بنید که عده ای نشسته اند و مشغول تفریح کردن هستند .

درد دل جاده فارسیان :

همان طور که عنوان شد جاده اولین موضوع در بحث زیر ساخت های یک منطقه برای ترقی و پیشرفت می باشد . متاسفانه و باید گفت هزار افسوس که جاده فارسیان مورد کم مهری که چه بگویم مورد بی مهری مسئولین قرار گرفته و هر روز اوضاع اسفیاری به خود بیبیند . این مسیر ارتباطی مهم با چنین امکاناتی احتیاج به نگاه ویژه دارد اما حیف که هیچ یک از مسئولین به فکر خطراتی که در این مسیر جان مردم را تهدید می کند نیستند و همه ساله شاهد تصادفات بسیاری در این میسیر می باشیم . علاوه بر باریکی جاده در کل مسیر متاسفانه وجود چاله های که اگر لاستیک ماشین در آنها بیفتد خدا می داند که چه بلایی سر خودتان و ماشینتان می آورد گرفته تا اختلاف سطح ایجاد شده در مسیر جاده به علت نشست جاده باعث شده که ماشین تکان های وحشت ناکی را تحمل کند و اگر حواستان در این مناطق نباشد احتمال واژگونی به سمت راست و گرت شدن از پرتگاه های کنار جاده می رود . تازه این اول کار است و در طی مسر به نقاطی میرسید که در جاده گل و لای اطراف توسط بران شسته شده و نصف مسیر را گرفته است ، این موضوع بخصوص در فصل بارندگی بسیار خود را نشان می دهد . مهمترین خطری که در مسیر جان مسافران را تهدید می کند رانش قسمت هایی از جاده است که حتی آسفات را هم با خود کنده و برده و زیر آسفالت باقی مانده خالی است و باید به شدت از این نقاط دوری جست و ..... هر چه بگوییم باز هم از مشکلات و خرابی های جاده فارسیان کم است .

راستش وقتی داشتم مشکلات جاده را می نوشتم باخودم گفتم اگر کسی که این مسیر را نرفته باشد و دوست داشته باشد از این مسیر تردد نماید و مناطق دیدنی آن را ببیند ، با وجود این همه خرابی دیگر جرات نمی کند پا در این جاده مهیب بگذارد ، اما کمی که فکر کردم دیدم گفتن مشکلات بهتر از نگفتن آن است و حداقل باعث احتیاط راندگان ناشناس که برای اولین بار این مسیر را طی می کنند می شود .

مدیریت وبلاک بدین وسیله به اطلاع همه ی مسئولین بخصوص نماینده ی محترم مجلس ، فرماندار و بخش دار منطقه می رساند که به فریاد این جاده برسید تا هنوز کار از کار نگذشته است و پیگیر باشید زیرا شنیده های حاکی از آن است که در راه ترابری استان گلستان پرونده ای وجو دارد که روکش آسفالت این جاده به اتمام رسیده است . ما که به اندازه ی وجبی آسفالت جدید ندیدیم ، شما اگر با چشم تیزبین خود می بینید ، بیایید مشاهده نمایید شاید چیزی یافتید .

درخواست دیگر :

راستش دلم نمی خواد این مطلب رو بنویسم اما مجبورم و چاره ای ندارم . وجود تفرج گاه های بسیاری که در بالا از آنها نام برده شد ، هر روز پذیرای هم شهریان گالیکشی و سایر افراد است که انقاط دور و نزدیک کشورمان به این منطقه می آیند . هر تفرجگاهی نیار به یک سر امکانات دارد که حد اقل آن آب و سرویس بهداشتی است . با عرض معذرت ، ببخشید ، آیا درست است که زن و بچه مردم برای دستشویی رفتن پشت سنگ و درخت پنهان شوند . یعنی خودتان اگر باشید راضی می شوید که همسر و درخترتان در این جای بی در و پیکر برای رفع حاجت پشت درخت و سنگ قایم شوند . تو رو خدا بفکر این ملت باشید . کشور ما ملت شریفی دارد که با کمترین امکانات هم ساخته است اما دیگر تا این حد آن ها را اذیت نکنید . بیایید برای ثواب خدا و خدا پدر بیامرزی هم که دست ها را بالا بزنید و در چند نقطه اصلی که هم چشمه هست و امکانات دیگر چند سرویس بهداشتی به صورت مخزنی بزنید . و هر چند ماه تخلیه نمایید .

یکی از پیازچه های وحشی که در جنگل های شمال ایران به خصوص منطقه جنگلی فارسیان و جنگل های پارک ملی گلستان در فصل بهار رشد می کند ، "الزو" می باشد.

" الزو" پیازچه ای است بسیار خوش عطر با ساقه های کوتاه که بیشتر یک برگ پهن شبیه تره و یک ساقه دارد که نوک ساقه ، گلی سفید قرار دارد. اهالی اوغان به الزو "تره سوقان" می گویند .

ارتفاع " الزو" حد اکثر حدود ۳۰ سانتی متر می رسد. مدت عمر " الزو" کم است ، اما به خاطر آنکه در مناطق گرم تر زود تر می روید و هر چه به سمت ارتفاعات برویم دیر تر ، میتوان حدود یک ماهی در منطقه " الزو" پیدا کرد.

مردم فارسیان و منطقه پس از چیدن " الزو" آن را خشک کرده و برای فصول دیگر سال نگهداری می نمایند .

از " الزو" در بسیاری از آش های محلی مثل آش شوربا ، آش شله ، نون آقاندو ، نون الزویی و ...... استفاده می کنند .

تذکر : " مار الزو ":

مار الزو ، پیازچه ای وحشی ( جنگلی ) است دقیقا شبیه الزو که هر دو در کنار هم می رویند . با این تفاوت که " مار الزو " برگهایی پهن تر و کلفت تر دارد و بوی خوش الزو را ندارد . هنگام چیدن به راحتی می توان آنها را تشخصی داد زیرا "الزو" را با کشیدن برگهایش با کمترین فشار همراه پیاز از زمین بیرون می آید اما "مار الزو" محکم به زمین چسبیده است و وقتی که برگهایش را می کشید برگها کنده می شود و پیاز در زمین می ماند.

نمی دانم چرا اسم " مار الزو "را در منطقه فارسیان بر روی این پیاز وحشی گذاشته اند . اما همیشه به ما توصیه می نمودند از خوردن آن بپرهیزیم .

اگر یکی ، دو بار "الزو" و "مار الزو" را ببینید حتما آن ها را از یکدیگر تشخص خواهید داد.

انشا الله به محض دریافت تصویر جدیدی از "الزو" آن را در وبلاک خواهم گذاشت

فارسیان / پستق

یکی از گیاهان بهاری که در کوشه و کنار منطقه فارسیان و روستاهای اطراف ، در مرز بین زمین های کشاورزی به وفور دیده می شود " پستق " است .

" پستق " گیاهی است کوتاه قد با یک ساقه و یک برگ ، با عمر کوتاه که در زمان بلوغ حد اکثر به ارتفاع 40 سانتی متر می رسد ، برگ پستق صاف و کشیده بوده و ساقه نیز در ابتدا و انتها باریک می باشد و در وسط گلفت و دارای قطر بیشتری است . نوک ساقه تیز و سوزنی شکل است و نشانه ی خوب برای پیدا کردن پستق از لابه لای علف های کوتاه قد اطراف می باشد .

آنچه درون ساقه پستق وجود دارد رشته ای پنبه ای سفید رنگ می باشد که از پرزهای بسیار نازک درست شده و مزه ای شیرین دارد . آنچه که از " پستق " قابل مصرف است همین رشته پنبه ای شکل می باشد . بهترین زمان مصرف پستق یک تا دو هفته از زمان رشد این رشته سفید می باشد و پس از آن حالت پیر شدن به رشته پنبه ای دست داده و رنگ آن از حالت سفید کم کم به قهوه ای تبدیل شده ،  پس از مدتی تخم هایی در زیر این رشته تشکیل می گردد که بذر " پستق " هستند .

رشته پنبه ای دورن پستق های جوان بسیار نرم و خوش مزه و شیرین بوده و به راحتی جویده شده و له می شوند اما با گذشت فقط چند روز اط عمر پستق ، دیگر این رشته پنبه ای به خوبی جویده و له نمی شود و نمی توان آن را قورت داد و علاوه بر این مزه شیرین خود را از دست خواهد داد .

فارسیان / شیر تنگه

با فرا رسیدن بهار انواع گیاهان و علف های بهاری در زمین های اطراف فارسیان می روید که هر یک خواص دارویی فراوانی دارد. یکی از این گیاهان شیر تنگه است . شیر تنگه که در منطقه شاهرود به گفته دوستان به آن شیرنگ می گویند ، گیاهی است با برگ های نازک و کشیده به طول تقریبی 20 تا 30 سانتی متر . ارتفاع گیاه حد اکثر به نیم متر می رسد . درون برگ ها و ساقه شیر تنگه ، شیره ای سفید رنگ ( شیری رنگ ) با چسبندگی بسیار کم شبیه شیره انجیر وجود دارد . برگهای شیر تنگه در فاصله 5 سانتی از ساقه حاوی پرز کمی هستند . لبه های برگ ها صاف بوده و در برخی به ندرت لبه های برگ دارای چین و چروک می باشد . شیر تنگه های پیر در انتهای ساقه خود گلی دایره شکل شبیه گل آفتاب گردان ارند که بزرگی آن به قطر 5 سانتی متی می شود .

شیر تنگه دارای بو و طعم خاصی است که توصیف آن برای من مشکل است . مصرف شیر تنگه در منطقه فارسیان به صورت مستقیم است . یعنی مثل سبزی می توان آن را خورد . شیر تنگه های تر و تازه بسیار خوش مزه هستند و برگ ها به سادگی جویده می شوند . اما اگر بین زمان چیدن و مصرف فاصله باشد حالت پیری به آن ها دست خواهد داد . در برخی نقاط شیر تنگه را خشک کرده و از برگ های آن در ساخت نان و برخی سوپ ها استفاده می کنند. ( شبیه نان الزویی)

مصرف ریشه شیر تنگه نیز به ندرت به صورت مستقیم در فارسیان متداول است .

محل رویش شیر تنگه در فارسیان بیشتر در محدوده شیسار بخصوص دیواره تپه ای که در سمت شمال انجیرهای چلختران قرار دارند و زمین "یال هالاکو" که امروزه تبدیل به باغ شده است می باشد .

مصرف شیر تنگه در محدوده روستای چشمه خان استان خراسان شمالس نیز توسط برخی دوستان دیده شده است که به محض کامل کردن اطلاعات بر روی وب قرار داده خواهد شد.

تصاویر گرفته شده از شیر تنگه ها مربوط به ایام نوروز 1392 در محدوده یال هالاکو می باشد .

مدیریت وبلاک بدین وسیله فرا رسیدن سال ۱۳۹۲ را به همه ی هموطنان ، بخصوص فارسیانی

های عزیز تبریک گفته و آرزوی بهترین ها را برای شما دارد .

• ترفندهاي ويندوز
• دانشگاه پیام نور گالیکش
• روستای شمس آباد
• کلاس چهارم ابتدایی دوحه
• آموزش ابتدایی
• گروههای آموزش ابتدایی گالیکش
• گروه کوهنوردی بچه های فارسیان
• وبلاک تکواندو کاران گالیکش
• وبلاک روستای تراجیق
• وبلاک معرفی روستاهای ایران
• نوبت من است It is my turn
• پایگاه مدارس ایرانی در قطر
• گالیکش شهر زیبای طبیعت
• قالب وبلاگ